JOS VAN DER LANS - WEBLOG / TWITTER

Via twitter (@josvanderlans, sinds oktober 2010) en onderstaand weblog (sinds augustus 2004) kunt u op hoogte blijven van artikelen en columns die ik schrijf, van gebeurtenissen waar ik bij ben geweest, van observaties die ik doe, van meningen die in mij opwellen, of van andere persoonlijke wetenswaardig-heden.

Het kan van alles wat zijn en het is ook sterk afhankelijk van hoe druk ik het heb.



.

Reacties worden enorm op prijs gesteld. Stuur een email naar: info©josvdlans.nl

weblog - juli 2014
VGN bericht over succes Canon Gehandicaptenzorg
VGN: 22 juli 2014 17:24
Lees voor Voorlezen
 

Dit najaar verschijnt fraai boek over geschiedenis (verstand.) gehandicaptenzorg. Teken nu in!

In het najaar van 2014 verschijnt het boek 'Canon gehandicaptenzorg' over de geschiedenis van de Nederlandse gehandicaptenzorg. Als u nu een bestelling plaatst, profiteert u van een lage prijs. Het boek is uitermate geschikt als relatiegeschenk of cadeau voor uw medewerkers.

Link naar artikel
Een loopapparaat in de jaren '50

Het begin van de gespecialiseerde gehandicaptenzorg voert terug tot het eind van de negentiende eeuw toen de gereformeerde Vereniging 's Heeren Loo werd opgericht. Deze vereniging had ten doel huisvesting te bieden aan de meest ernstig gehandicapte kinderen en aangepast onderwijs te verzorgen aan kinderen die leerbaar waren. Ze noemden het de ‘Vereeniging tot opvoeding en verpleging van idioten en achterlijke kinderen’.

Het boek 'Canon gehandicaptenzorg' komt tot stand via een vorm van crowdfunding. De Vereniging Canon Sociaal Werk kan als vrijwilligersorganisatie namelijk niet het financiële risico nemen zonder de garantie dat de boeken ook worden afgezet. Inmiddels hebben verschillende organisaties al een bestelling geplaatst, waardoor de ondergrens van 7.000 exemplaren is bereikt. Ook u kunt nog gebruikmaken van het aanbod om het boek tegen een lage prijs aan te schaffen. Tot 15 september kunt u nog intekenen.

Prijs per boek
Aantal boekenPrijs per exemplaar (excl. *)
1 € 15,-
2-10 € 10,-
11-25 € 7,50
26-250 € 4,50
251 - 750 € 4,-
751 en meer € 3,50

* Prijs is exclusief verzendkosten en 6% btw.

Nieuwsgierig naar het boek 'Canon gehandicaptenzorg'? Kijk hier voor een proefversie.

 
De tragiek van de parlementaire enquètecommissie

Onderstaande column is eind juni in Aedes Magazine, nr. 6/2014. Toen ik het schreef waren de eerste twee weken van de openbare verhoren van de parlementaire enquètecommisie woningcorporaties achter de rug. Reactie? Stuur een mail naar: info@josvdlans.nl.



Soft skills
Na twee weken verhoren kunnen we er wel van uitgaan dat de parlementaire enquêtecommissie in haar eindverslag harde noten zal kraken over de wijze waarop het prestatieveld leefbaarheid in de BBSH is beland (‘een zaadje waar veel verkeerde dingen uit zijn ontkiemd’), over het falende interne en externe toezicht. Als conclusie zullen ze vrijwel zeker voorstellen dat corporaties zich louter en alleen concentreren op hun kerntaken (goede huisvesting voor mensen die dat niet kunnen betalen); een gevolgtrekking die minister Blok dankbaar als ondersteuning van zijn beleid in ontvangst zal nemen.

Toch zou het jammer zijn als daarmee de kous af was. Gerard Erents, ex-WSW-baas en de interim-bestuurder die eerst bij Rochdale en later bij Vestia orde op zaken moest stellen, noemde dit tijdens zijn verhoor de hard-controls-remedie. Volgens hem zijn echter de soft skills net zo belangrijk. Daarover vind je niks in de BBSH, in wetgeving of ministeriële circulaires, maar dat gaat over de leiderschapsstijl van bestuurders. Erents schetste uit de losse pols een risicoprofiel waar elke Raad van Toezicht zijn voordeel mee kan doen. Is er sprake van een bestuurder van een zekere leeftijd (man, tussen 50 en 55 jaar), die er al lang zit, net als toonaangevende RvT-leden, feitelijk alleen de dienst uitmaakt, alom waardering oogst als energieke volkshuisvester, vaak gevraagd wordt om zijn mening, graag in de pers opduikt en monumentale plannen koestert, dan is de kans op ontsporingen groot. Is het nu voorbij? - wilde de commissie weten. Nee, zei Erents resoluut. Dit is niet het laatste incident, waarna hij ervoor pleitte om bestuurders niet langer dan acht jaar te benoemen.

Erents verhaal was wat mij betreft het meest leerzame onderdeel van de eerste twee weken van de parlementaire enquête. Regels, wetgeving en governance codes vormen een papieren werkelijkheid, die niet heeft kunnen voorkomen dat een aantal corporaties in de greep is gekomen van de psychologie van bestuurlijke zelfgenoegzaamheid. Alle gevallen bestuurders leden onder het syndroom ‘de corporatie dat ben ik’, zagen dienstbaarheid aan de maatschappelijke opdracht als een persoonlijke verantwoordelijkheid, waarvoor zij zich zoveel moeite getroosten dat daar logischerwijs ook persoonlijke privileges (buitenissige salarissen, extreem gunstige secundaire arbeidsvoorwaarden, groeipensioenen) bij pasten. Dat is diep treurig, maar wie deze vorm van bestuurlijke zelfgenoegzaamheid met hard-controls de pas wil afsnijden, beperkt echter in dezelfde beweging al die andere bestuurders die hun zelfgenoegzaamheid wel de baas zijn gebleven en de volkshuisvesting louter diensten hebben bewezen. Het is het oude liedje: de vele goeden lijden onder de paar slechterikken. Met de volkshuisvesting als grootste slachtoffer. Dat zou wel eens de tragiek van deze enquête kunnen worden.

Subsidie voor bewonersinitiatieven in A'dam-Oost
Sinds begin juni ben ik lid van de commissie die de aanvragen van bewonersinitiatievenin de Indische Buurt en het Oostelijk Havengebied in Amsterdam beoordeeld. Reden om de aankondiging van een nieuwe ronde voor mogelijke aanvragen toch maar even in dit weblog op te nemen.
 
 
 

AANVRAAGPROCEDURE


SUBSIDIE BEWONERSINITIATIEVEN


'PROEFTUINEN ZORG IN DE BUURT'

Beste buurtbewoner,
 

Het zorgstelsel verandert. Oudere mensen en mensen met een chronische ziekte of beperking zullen langer thuis blijven wonen. Daarom werken gemeente, maatschappelijke organisaties, zorginstellingen en burgers op een nieuwe, buurtgerichte manier met elkaar samen.

Nieuwe wijkzorgaanpak
In de Indische Buurt en het Oostelijk Havengebied zijn inmiddels wijkzorgteams actief. Wijkverpleging en maatschappelijk werk vormen samen met de huisartsen de spil in het netwerk rondom mensen met een chronische ziekte of een beperking. Ook zet een groot aantal betrokken buurtbewoners zich in voor de ondersteuning van deze groep. Dit informele zorgnetwerk van mantelzorgers, zorgvrijwilligers, buurtinitiatieven etc. vormt samen met de wijkzorgteams de nieuwe wijkzorgaanpak.

Fonds bewonersinitiatieven
De gemeente Amsterdam stelt €100.000 beschikbaar voor het startgebied Indische Buurt/Oostelijk Havengebied voor het stimuleren van bewonersinitiatieven. Het geld is beschikbaar voor initiatieven waarbij mensen zich verantwoordelijk voelen voor elkaar, waarbij eigen kracht/zelfredzaamheid van wijkbewoners wordt gestimuleerd en de samenwerking tussen zorg en welzijn wordt aangemoedigd.

Er is een commissie gevormd met onafhankelijke buurtbewoners die de aanvragen beoordeelt. Er is al een aantal initiatieven gesteund door een bijdrage uit het fonds voor de wijkzorg. Gedurende 2014 krijgen meerdere initiatieven de mogelijkheid om hun ideeën te ontwikkelen.

BENT U EEN BUURTBEWONER EN HEEFT U EEN GOED IDEE?


Aanvraagprocedure subsidie bewonersinitiatieven ‘Proeftuinen Zorg in de Buurt'
In deze procedure staat uitgelegd, hoe u een financiële bijdrage kunt aanvragen, aan welke eisen moet worden voldaan en wat de aanvraagtermijn is. | Aanvraagprocedure


Toelichting aanvraagprocedure van de beoordelingscommissie

De beoordeling van de eerste aanvragen bij het fonds hebben ertoe geleid dat door de beoordelingscommissie een aanvulling op de geldende procedure is opgesteld. | Toelichting


Aanvraagformulier bijdrage Bewonersinitiatieven
Wilt u een financiële bijdrage aanvragen dan kunt u het formulier downloaden, invullen en mailen naar mij.
Aanvraagformulier



Indien u iemand kent, die geïnteresseerd is in bovenstaande informatie, wilt u dan deze informatie doorsturen? Hoe meer bewoners hiervan op de hoogte zijn, des te beter. Alvast hartelijk dank hiervoor.

Nienke Gasseling
Kwartiermaker Startgebied Wijkzorgaanpak IB/OHG
T: 06 - 54 78 35 53
E:
n.gasseling@civicamsterdam.nl

 
Uit de nieuwsbrief van www.socialevraagstukken.n:

 

Wensdenken over
wijkteams kan een illusie worden

Wensdenken over wijkteams kan een illusie worden

Het is naïef als gemeenten op voorhand denken dat decentralisaties en een aanpak met wijkteams goedkoper zullen zijn. Daar komt bij dat zodra professionals bij mensen over de vloer komen zij juist niet hun netwerk inschakelen. Jos van der Lans waarschuwt voor wensdenken.

Lees verder.

Kloek handboek over transformaties sociale domein


Anne Pastors heeft haar instructiefilm De mobiel over de decentralisaties van het sociale domein uitgewerkt in een kloek boek: Wijsheid in pacht, fraai vormgegeven met heldere graphics en - heel dapper - in eigen beheer uitgegeven. Het is het meest omvattende handboekachtige introductie op de grootste reorganisatie van onze verzorgingsstaat sinds de Tweede Wereldoorlog. Haar film was al heel verhelderend, maar het boek zou met onmiddellijke ingang bij alle sociaal-agogische opleidingen als verplichte literatuur moeten worden opgenomen. Meer informatie over het boek en de bestelwijze: www.annepastors.nl.

Videoverslag discussie specialisten en generalist

 

Op 8 april mocht ik dagvoorzitter zijn van een conferentie over de toekomst van de Amsterdamse jeugdzorg en dan met name over de samenwerking tussen generalisten (in wijkteams) en specialisten (in de tweede lijn). Hierbij het videoverslag.

Wijmegen

Bruisende video over de nieuwe spirit in Nijmegen, pardon: WIJMEGEN.

Column TSV: wensdenken over sociale wijkteams


Wensdenken
Een van de grootste problemen van de decentralisaties is dat ze een stevige impuls hebben gegeven tot een virusachtige vorm van wensdenken. Kort en goed komt dat neer op de gedachte dat we de gevolgen van de decentralisaties en de bezuinigingen kunnen trotseren als mensen minder een beroep doen op voorzieningen en meer gebruik maken van de mogelijkheden en krachten die in hun omgeving of – algemener - in de samenleving liggen opgesloten. Sociale wijkteams moeten het vehikel worden om dit voor elkaar te krijgen.
Problematisch hieraan is dat in de beleidsnota’s hier iets als vanzelfsprekend wordt voorgesteld, terwijl het in feite om een werkelijkheid gaat die nog moet worden beproefd en die bovendien niet zonder risico’s is. Dat is dus wensdenken. Zo is het naïef om op voorhand te denken dat deze aanpak goedkoper zal zijn. Uit ervaring weten we immers dat wie zorgprofessionals dichter bij mensen situeert eerder het beroep op hen zal doen vergroten. Er is dus een gerede kans dat sociale wijkteams binnen de kortste keren in hun werk dreigen om te komen, waardoor de druk op de tweede lijn eerder zal toenemen dan afnemen. Precies wat we niet willen.
Daar komt bij dat mensen zodra professionals bij hen over de vloer komen juist niet hun netwerk inschakelen. Ze bouwen een vertrouwensband op met een professional, vooral omdat ze niet afhankelijk willen zijn van hun naasten. Ze doen juist een beroep op hulp om hen te ontlasten of om aan hen te ontsnappen. In nogal wat gevallen hebben mensen bijvoorbeeld financiële problemen en daar willen en kunnen ze anderen niet mee lastig vallen. Professionals voorzien hen van een toegangsbewijs voor schuldsanering of extra bijstand, dat is iets waartoe het netwerk niet toe in staat is. Schulden worden doorgaans ook niet verholpen door een netwerkbijeenkomst.
Zo zijn er meer contra-indicaties.
Dat wil overigens in het geheel niet zeggen dat niet-professionals geen rol kunnen spelen. Integendeel, maar we moeten ons terdege realiseren dat de inzet daarvan een uiterst delicate kwestie is, waar professionals niet van nature mee uit de voeten kunnen. Bij Bureau Jeugdzorg in Amsterdam, recent ongedoopt tot Jeugdbescherming, is men er bijvoorbeeld werkenderweg achter gekomen dat het inzetten van een Eigen Kracht-conferentie, waarbij het netwerk het voortouw neemt bij het opstellen van een plan om een probleem met in een gezin aan te pakken, eigenlijk beter werkt als de probleemsituatie redelijk onder controle is. Netwerken blijken niet altijd even goed in crisisinterventie. Het conferentiemiddel is effectiever om het resultaat van een professionele interventie te verduurzamen, dan dat het – zoals aanvankelijk werd gedacht - wordt ingezet om zo’n resultaat op eigen kracht te bewerkstelligen.
Dat is nuttige ervaringskennis. Op een vergelijkbare wijze zullen sociale wijkteams in buurten moeten gaan leren hoe de inzet van vrijwilligers, coaches, maatjes, netwerken, app-groepjes, noem maar op, vorm moet krijgen. Dat is nieuw. Dat hebben de dienstdoende professionals ook niet op de Hogeschool geleerd. Daar moeten ze achter zien te komen. Maar zo’n ontwikkelingsagenda is nogal eens de ongeschreven paragraaf in de gemeentelijke plannen om sociale wijkteams te formeren. Ze worden in de wijk los gelaten, krijgen een stapel dossiers mee en moeten met elkaar er het beste van zien te maken.
Dat zou op zichzelf niet eens zo slecht zijn als ze echt de ruimte hadden om in de wijk vertrouwensrelaties op te bouwen, nieuwe verbindingen te maken en niet-professionele expertise en talenten aan te boren. Maar die ruimte is er vaak niet en de uit de oude instellingen op pad gestuurde professionals zijn er ook niet echt voor geëquipeerd om deze ruimte te claimen. Ondertussen hebben de gemeentelijke rekenmeesters vanaf 1 januari wel alvast de besparing ingeboekt.

Deze column verscheen in juni in het Tijdschrift voor sociale vraagstukken, nr. 2, 2014.

Kies een periode: augustus 2020
juli 2020
juni 2020
mei 2020
april 2020
maart 2020
februari 2020
januari 2020
december 2019
november 2019
oktober 2019
september 2019
augustus 2019
juli 2019
juni 2019
mei 2019
april 2019
maart 2019
februari 2019
januari 2019
december 2018
november 2018
oktober 2018
september 2018
augustus 2018
juli 2018
juni 2018
mei 2018
april 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018
december 2017
november 2017
oktober 2017
september 2017
augustus 2017
juli 2017
juni 2017
mei 2017
april 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
september 2016
augustus 2016
juli 2016
juni 2016
mei 2016
april 2016
maart 2016
februari 2016
januari 2016
december 2015
november 2015
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
november 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juli 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
augustus 2012
juli 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010
september 2010
augustus 2010
juli 2010
juni 2010
mei 2010
april 2010
maart 2010
februari 2010
januari 2010
december 2009
november 2009
oktober 2009
september 2009
augustus 2009
juli 2009
juni 2009
mei 2009
april 2009
maart 2009
februari 2009
januari 2009
december 2008
november 2008
oktober 2008
september 2008
augustus 2008
juli 2008
juni 2008
mei 2008
april 2008
maart 2008
februari 2008
januari 2008
december 2007
november 2007
oktober 2007
september 2007
augustus 2007
juli 2007
juni 2007
mei 2007
april 2007
maart 2007
februari 2007
januari 2007
december 2006
november 2006
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
juni 2006
mei 2006
april 2006
maart 2006
februari 2006
januari 2006
december 2005
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004