JOS VAN DER LANS - WEBLOG / TWITTER

Via twitter (@josvanderlans, sinds oktober 2010) en onderstaand weblog (sinds augustus 2004) kunt u op hoogte blijven van artikelen en columns die ik schrijf, van gebeurtenissen waar ik bij ben geweest, van observaties die ik doe, van meningen die in mij opwellen, of van andere persoonlijke wetenswaardig-heden.

Het kan van alles wat zijn en het is ook sterk afhankelijk van hoe druk ik het heb.



.

Reacties worden enorm op prijs gesteld. Stuur een email naar: info©josvdlans.nl

weblog - april 2015
Trending topic
Gisteren was ik de trending topic van Nederland, PSV, Nick en Simon, ja zelfs Emma Peel achter mij latend. Alleen was ik het liever niet geweest, want mijn tweet betrof een waarschuwing voor een virus dat mijn computer had geinfecteerd. Samen met mijn voortreffelijke computerman (de handige PC-man) ben ik nu al meer dan een dag in de weer om de schade te herstellen. Wat een ellende. Pfff..
Wel niet wel niet wel niet...wel!!!
BBB-regeling uit Haagse kaasstolp
Het tweede Leeshuis in Amsterdam
19 mei in Filosofisch Café Nijmegen
Geen debat over toekomst Den Bosch

Stadsessays Den Bosch verdwijnen in lade

Brabants Dagblad, 18 april 2015

DEN BOSCH - Het memorandum Open blik op ’s-Hertogenbosch dreigt in bureaulades van de gemeente te verdwijnen. Hier staan vier stadsessays van externe deskundigen, waar de gemeente Den Bosch ruim 25.000 euro voor uittrok.

Het gaat om vier beschouwende betogen die ter inspiratie dienden voor een debat over de toekomst van Den Bosch. Dat stadsdebat zou plaatshebben op 27 januari, maar werd uitgesteld vanwege de installatie van het nieuwe college van B en W diezelfde avond.

Onlangs werd bekend dat het nieuwe college heeft besloten om het debat helemaal niet meer door te laten gaan. „Er was bij het nieuwe college onvoldoende animo voor het debat”, aldus een woordvoerder van het college.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit is de brief die ik hierover ontving van de gemeente Den Bosch, d.d. 8 april 2015:


Beste esayisten,
(…) Het nieuwe college van B&W heeft gisteren besloten de stadsessays als zodanig af te ronden. De stadsessays hebben hun werk gedaan in de coalitieonderhandelingen en delen daarvan zijn terecht gekomen in het nieuwe coalitieakkoord.

Er komt dus geen publieksdebat meer over de stadsessays. Het college wil wel een aantal thema’s uit het coalitieakkoord verder verdiepen met partijen uit de stad. De procesgang hiervan is nog onderwerp van gesprek in het college. Het college overweegt nog tzt daarbij uw hulp en advies in te roepen. Mocht dit het geval zijn zal ik u dat tijdig laten weten.

Rest mij nog u te bedanken voor uw bijdrage aan de stadsessays. Los van de coalitieonderhandelingen en ondanks dat het publieksdebat niet is doorgegaan, hebben de stadsessays veel losgemaakt in de stad.

Met vriendelijke groet,
Jules Goris
Hoofd strategische beleidsontwikkeling
Directielid Stadsontwikkeling


Lees hier mijn essay: De zelfkwelling van Den Bosch.

Of download hier de vier essays.

Minibiografie van Peter Nouwens

Peter Nouwens

Vandaag nam Peter Nouwens na negentien jaar afscheid als bestuurder van Prisma, een grote instelling voor mensen met een verstandelijke beperking in Brabant. Daarmee komt een einde aan een dienstverband van bijna veertig jaar. Dat begon in 1974 toen hij zich aanmeldde voor de interne opleiding van Huize Assisië als leerling Z-verpleging. Zijn carrière in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, in 1974 nog ronduit zwakzinnig of zwakbegaafd genoemd, omspant een periode van heftige veranderingen. Ter gelegenheid van het afscheid van Peter Nouwens heb ik op verzoek van Prisma de recente geschiedenis van de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, de geschiedenis van Huize Assisië en Prisma, en tenslotte de loopbaan van Peter Nouwens verknoopt tot een minibiografie. Het eerste exemplaar van dit ruim zeventig pagina’s tellende boekje is vandaag uitgereikt aan de hoofdpersoon: Peter Nouwens en aan de vele honderden bezoekers van zijn afscheidsreceptie op het terrein waar ooit Huize Assisië was gevestigd in Biezenmortel. Hieronder het voorwoord.

Toppers

Op 18 juni 2014 trotseerden negen jongeren van Prisma het noodweer en bedwongen ze op hun fiets de 1.912 meter hoge Mont Ventoux in Frankrijk, de legendarische Tour-de-France-berg van de buitencategorie. De Ventoux is een afschrikwekkende puist, van ver zichtbaar in het Franse landschap, op wiens flanken de Engelse wielrenner Tommy Simpsom in 1967 de dood vond. De Prisma-jongeren hadden zich met hun buddies maanden voorbereid op deze barre tocht. Al hun inspanningen zijn beschreven in het prachtige boek Toppers dat Piet de Kroon schreef over deze gedenkwaardige onderneming.
Eén anekdote vertelt dit boek niet, omdat hij meer zegt over Peter Nouwens dan over de negen jonge Prisma-helden die deze dag boven zichzelf uitstegen. De Prisma-bestuurder staat die dag op de top om zijn jongens toe te juichen en te feliciteren. Hij geeft Jimmy meteen na aankomst zijn buil shag, zodat hij kan doen wat hij zich al die tijd heeft voorgenomen: boven op de Mont Ventoux een shaggie roken. Maar hij is ook getuige van de teleurstelling van Eric die na het bereiken van de top een kaarsje wil aansteken voor zijn oma in de kapel net onder de top. De kapel is echter gesloten. De teleurstelling is groot. ’s Avonds als de jongens al zijn vertrokken, besluit Peter naar de kerk in Sault te gaan om namens Eric alsnog dat kaarsje aan te steken. Hij had het niet aangekondigd, hij had het tegen niemand gezegd, het had ook niet gehoeven. Maar hij wilde iets afmaken wat een van de jongens zich had voorgenomen.
De anekdote zegt veel, zo niet alles, over Peter Nouwens. Het zegt iets over zijn enorme betrokkenheid bij de mensen waar Prisma voor werkt. Wie ooit door hem is rondgeleid op het terrein waar vroeger Huize Assisië was gevestigd, zal zich herinneren dat Peter Nouwens iedere opduikende en rondlopende cliënt kent, en alle cliënten kennen hem. Zo’n rondleiding duurde ook altijd aanzienlijk langer dan was voorzien. De anekdote zegt ook iets over Peter Nouwens als bestuurder, over zijn stijl, zijn gedrevenheid, zijn inzet, over het meer doen dan strikt noodzakelijk is. De anekdote zegt, tenslotte, iets over Prisma als instelling die erop uit is om van beperking een mogelijkheid, een kracht te maken. Peter Nouwens heeft dat altijd uitgestraald. Aan alle beleidsmatige en bestuurlijke tafels, in al zijn persoonlijke contacten. Maar ook op de momenten dat niemand het ziet, zoals die avond op 18 juni 2014. Voor Eric. Gewoon, omdat het goed was. Omdat het iets afmaakte.

In april 2015 neemt Peter Nouwens afscheid als voorzitter van de Raad van Bestuur van Prisma, nadat hij – overigens samen met Henk Boot (tot 2009) en Jaap de Bruin (vanaf 2009) - negentien jaar leiding heeft gegeven aan de organisatie. Succesvol, want sinds zijn aantreden is de begroting zoals hij het zelf zegt: ‘vier maal over de kop gegaan’ en heeft de organisaties zich verspreid over zo’n honderdvijftig locaties in Brabant.
Het bijzondere is echter dat het verhaal van Peter Nouwens nog veel verder terug gaat. Het begint in 1974, het jaar dat Nieuw Dennendal ontruimd werd door de politie. Een paar maanden later begon Peter Nouwens als leerling Z-verpleging aan de interne opleiding van Huize Assisië, de grote inrichting in Biezenmortel, dat in 1996 – toen hij bestuurder werd – opging in Prisma. Zijn carrière in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, in 1974 nog ronduit zwakzinnig of zwakbegaafd genoemd, omspant dus een periode van maar liefst veertig jaar. Hij is er een paar keer tussenuit geknepen, maar steeds keerde hij terug in dat vreemde dorp daar in Biezenmortel.
Zo was hij deelgenoot van een geschiedenis van heftige veranderingen. Tussen de zwakzinnigenzorg op grote inrichtingsterreinen van 1974 en de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking in tal van kleinschalige voorzieningen van 2014 zit een wereld van verschil. Van die veranderingen was Peter Nouwens niet alleen getuige, hij speelde er een actieve rol in. Hij was er in Prisma-verband ook een inspirerende architect van.

Dat is een unieke geschiedenis. Welke bestuurder is ooit begonnen als leerling-verpleger? Welke bestuurder in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking heeft zo intensief mee gekneed en mee ontworpen aan de vele veranderingen die zich in deze tak van zorg hebben voltrokken? Dat zijn er niet veel, en als ze er nog wel zijn dan worden ze met de dag zeldzamer. Het is daarom een geschiedenis die het verdient om geboekstaafd te worden. Peter Nouwens’ afscheid biedt daar een uitgelezen moment voor, zo meenden Esther Vaarties en Frank Peeters, beiden lid van het managementteam van Prisma. Zij namen het initiatief tot dit boekwerk.
In het verhaal dat op de volgende pagina’s wordt verteld, mengen zich drie werkelijkheden. De werkelijkheid van het landelijke beleid, van de worstelingen met nieuwe denkbeelden zoals die van Nieuw Dennendal, met Jolanda Venema, met de stijgende kosten en ontmantelde inrichtingen; de werkelijkheid van een zorgorganisatie die zich ontwikkelt van een in zichzelf gekeerde instelling naar de voorhoede van de moderne zorg, en tenslotte de werkelijkheid van Peter Nouwens die zijn eigen ontdekkingsreis in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking laat uitmonden in een krachtige visie over de rol van mensen met een beperking in de samenleving. Het is alles bijeen de gedreven geschiedenis van Prisma met een hoofdrol voor een visionaire bestuurder die zijn loopbaan vol overgave in het teken heeft gezet van de emancipatie van mensen met een verstandelijke beperking.
Van Prisma neemt hij nu afscheid, van de mensen waar hij zich met ziel en zaligheid voor inzette niet. Die kunnen ook de komende jaren onverminderd op hem rekenen. Met een shaggie, een kaarsje of alles wat nodig is om zijn passie te laten spreken.

Don Olthof: explosieve groei administratie


Don Olthof, bestuurder van Iriszorg, een grote instelling op het terrein van de verslavingszorg en maatschappelijke opvang die zorg biedt op 60 locaties in 19 gemeenten in Gelderland, een deel van Overijssel en Flevoland, legt in deze video op overtuigende wijze uit hoe de decentralisaties tot extra administratieve verplichtingen hebben geleid. De overgang naar gemeenten van zorggelden betekende voor Iriszorg een ontwikkeling van 20 naar 163 contracten met 1255 verschillende tarieven Dat verwerken kost tijd en geld die allemaal niet aan de zorg kunnen worden besteed. Zijn stelling: willen we de goede veronderstellingen van de decentralisaties waar makendan zullen we echt tot een administratieve vereenvoudiging moeten komen. Aan tafel dus, met alle partijen.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
De Gelderlander | Het laatste nieuws uit Gelderland

'Minder zorg door dure bureaucratie'

NIJMEGEN - Extra financieringsregels en verantwoordingseisen in het nieuwe zorgstelsel kost zoveel inzet aan personeel, dat 5 tot 10 procent minder geld overblijft voor de eigenlijke zorg. Dat zegt Don Olthof, directeur van de Gelderse zorginstelling IrisZorg.

Vorige week zette hij een filmpje met deze boodschap op YouTube. "Ik heb inmiddels honderden reacties gehad van mensen in de zorgwereld. Iedereen herkent het probleem, tot aan het ministerie van VWS aan toe."

Doodzonde
Het betreft volgens hem een onbedoeld bij-effect van het nieuwe zorgstelsel. "Met het idee achter de decentralisatie is op zich niks mis. Doodzonde is wel dat nog meer zorggeld naar administratie en bureaucratie gaat en niet meer naar de zorg zelf", aldus Don Olthof.

Oproep
In het YouTube-filmpje roept hij gemeenten, rijk, zorgverzekeraars en zorgaanbieders op snel om de tafel te gaan om het zorgsysteem weer simpeler te maken. "Vereenvoudiging kan echt." Olthof denkt aan invoering van standaard contracten."

Collegedag over burgerkracht en stadmakers


Op 1 juni publiceert Tranciy een leuk en actueel boek over lokale burgerinitiatieven en de invloed op de institutiponele ordening van de stad. Dat gebeurt in een mooi programma, waarin de schrijvers allemaal een college/presentatie geven. Met: Joachim Meerkerk, Frans Soeterbroek, Simon Franke, Bart Lammers, Arnold Reijndorp, Saskia Beer, Sabrina Lindemann, Emilie Vlieger, Marc Holvoet, Joost Beunderman, Sjors de Vries, Marije van den Berg, Marit Overbeek, Patrick van der Klooster. Klik op de afbeelding hierboven voor het complete programma en de wijze van inschrijving.
Joods verenigingsleven in Amsterdam-Oost
Nieuw Leeshuis in Jeugdland
Op zondagmiddag 12 april start er in Jeugdland (aan het einde van de Valentijnkade in Amsterdam-Oost) een nieuw Leeshuis. Dat wordt de plek in Oost waar kinderen en volwassenen uit Oost hun leesplezier halen (en brengen). Iedereen dieboeken over heeft )en wie heeft dat niet' kan deze op de openingsdag )maar ook daarna' inleveren. Klik op de poster hieronder voor alle informatie.

Zef Hemel doet verslag van Reuring Café

Het Reuring!Café van de Vereniging voor Overheidsmanagement deed de provincie aan, dit keer Amsterdam. De Stadstimmertuin was veranderd in een Haagse salon. Er speelde een band, de ‘Wizzards of AZ’, er was drank en er waren mooie vrouwen. Moderator Mark Frequin maakte er een vrolijk boel van. Frequin is Directeur-Generaal op het Ministerie van Binnenlandse Zaken te Den Haag. Zijn gastheer was Arjan van Gils, gemeentesecretaris van Amsterdam. Het onderwerp dat deze laatste had gekozen was: ‘De proactieve overheid’. Als gasten had hij uitgenodigd Jos van der Lans (publicist), Paul van der Velpen (directeur GGD), Manfred van Doorn (trainer) en Zef Hemel (hoogleraar). Waarover spraken zij? Over de wereld aanvankelijk, maar de zaal bracht het gesprek snel terug naar Amsterdam. Het ging over de grote gemeentelijke reorganisatie. Leidde die tot een proactieve overheid? Hemel zei dat hij niet precies wist wat Van Gils eronder verstond, maar dat hij er een voorstander van was. Op het podium deed hij later een demonstratie van wat volgens hem proactief is: in een hele snelle beweging zijn smartphone tevoorschijn halen om zich vervolgens via Twitter op de hoogte te stellen van de laatste ontwikkelingen in de wereld. Het kwam niet aan.

De zaal roerde zich. Teveel oude mannen in het panel, vond men. Een jongedame in het publiek – bestuurskundige en zelf ambtenaar – sprak lang en nadrukkelijk over de noodzaak van efficiency en bedrijfsmatige sturing. Alsof dat proactief is. Frequin gaf haar alle ruimte. Van Gils knikte instemmend. Burgers, reageerde hij, vragen aan de gemeente overal, op iedere plek, steeds hetzelfde: één gemeentereiniging, één aanpak van de overlast, één loket, één soort van dienstverlening. Hemel daarentegen prees de complexiteit van de grote stad. Hoe complexer, hoe rijker. Neemt de complexiteit toe, dan hoef je minder van bovenaf te sturen, moet je juist improviseren. Het systeem corrigeert zichzelf. Complexiteit verklaart ook waarom Amsterdam zo succesvol is en Rotterdam en Enschede veel minder. Waarop een andere jonge vrouw – ook ambtenaar – vertelde over de teloorgang van experimenten met buurtbegrotingen en andere lokale innovaties in Oost als gevolg van de reorganisatie en het opheffen van de stadsdelen. Wat kwam ervoor in de plaats? Een standaardaanpak, bedacht in het stadhuis. Laatste vraag uit het publiek: wat is nou eigenlijk proactief?

Lees meerdere blogs van Zef Hemel op zijn erg interessante website Vrijstaat Amsterdam.

50 jaar Provo (4) - De verloving als katalysator

Andere tijden, 15 februari 2001

Kies een periode: oktober 2020
september 2020
augustus 2020
juli 2020
juni 2020
mei 2020
april 2020
maart 2020
februari 2020
januari 2020
december 2019
november 2019
oktober 2019
september 2019
augustus 2019
juli 2019
juni 2019
mei 2019
april 2019
maart 2019
februari 2019
januari 2019
december 2018
november 2018
oktober 2018
september 2018
augustus 2018
juli 2018
juni 2018
mei 2018
april 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018
december 2017
november 2017
oktober 2017
september 2017
augustus 2017
juli 2017
juni 2017
mei 2017
april 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
september 2016
augustus 2016
juli 2016
juni 2016
mei 2016
april 2016
maart 2016
februari 2016
januari 2016
december 2015
november 2015
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
november 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juli 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
augustus 2012
juli 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010
september 2010
augustus 2010
juli 2010
juni 2010
mei 2010
april 2010
maart 2010
februari 2010
januari 2010
december 2009
november 2009
oktober 2009
september 2009
augustus 2009
juli 2009
juni 2009
mei 2009
april 2009
maart 2009
februari 2009
januari 2009
december 2008
november 2008
oktober 2008
september 2008
augustus 2008
juli 2008
juni 2008
mei 2008
april 2008
maart 2008
februari 2008
januari 2008
december 2007
november 2007
oktober 2007
september 2007
augustus 2007
juli 2007
juni 2007
mei 2007
april 2007
maart 2007
februari 2007
januari 2007
december 2006
november 2006
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
juni 2006
mei 2006
april 2006
maart 2006
februari 2006
januari 2006
december 2005
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004