JOS VAN DER LANS - WEBLOG / TWITTER

Via twitter (@josvanderlans, sinds oktober 2010) en onderstaand weblog (sinds augustus 2004) kunt u op hoogte blijven van artikelen en columns die ik schrijf, van gebeurtenissen waar ik bij ben geweest, van observaties die ik doe, van meningen die in mij opwellen, of van andere persoonlijke wetenswaardig-heden.

Het kan van alles wat zijn en het is ook sterk afhankelijk van hoe druk ik het heb.



.

Reacties worden enorm op prijs gesteld. Stuur een email naar: info©josvdlans.nl

weblog - januari 2009
David en Arno

Ik geef het toe. Soms is me even ontschoten waarom ik ook al weer GroenLinks-lid ben. Mijn hoofd is dan met heel andere dingen bezig en Femke Halsema is al een paar dagen niet op de televisie te bewonderen. Dat zijn niet onplezierige periodes van politieke onbenulligheid. Maar zon fase wordt altijd weer verstoord door een gebeurtenis waardoor ik me ineens realiseer: O ja, daarom ben ik lid.
Even na de jaarwisseling overkwam me dat toen ik vernam van het digitale burgerintiatief van twee GroenLinks-raadsleden, David Rietveld en Arno Bonte, waarmee zij proberen de te bereiken dat de Tweede Kamer gaat debatteren over een verbod op vuurwerk. Hun motto is: Meer plezier met minder vuurwerk . Beide heren braken met hun actie alle records, nog nooit waren er zo snel zoveel (digitale) handtekeningen verzameld om een burgerinitiatief te ondersteunen.
Geweldig.
Echt een actie waaraan geen normaal mens zou beginnen. Vuurwerk afsteken bij de jaarwisseling is zo ongeveer nog ouder dan de uitvinding van lucifers, dus al zeker in deze populistische tijden is het ten ene malen uitgesloten dat er ook maar n politieke partij te vinden is die daar zijn vingers aan wil branden. Ook onze partijvoorgangers waren not amused door deze actie. Desgevraagd zullen ze zeker zeggen dat excessen bestreden moeten worden, maar aan een verbod willen ze niet eens denken. Niet realistisch.
Dat wisten David en Arno natuurlijk heel goed. Maar daar hadden ze totaal geen boodschap aan. Want voor vuurwerk is werkelijk geen zinnig argument te geven, het is verspilling, er vallen slachtoffers, het is slecht voor het milieu en goed voor de Chinese maffia, het is pure verkwisting. Wie durft het te ontkennen?
Toch zijn er bij geen enkele andere politieke partij mensen te vinden die met dit standpunt de boer op gaan en ook nog eens veertigduizend mensen weten te moniliseren. Alleen bij GroenLinks vind je dergelijke Don Quichotten. Ik weet het, er zijn partijgenoten die zich er groen en geel aan ergeren, maar voor mij raakt het de essentie van GroenLinks. Tegen de stroom in, idealisme als vuurwerk. Twee sterretjes, kortom, voor David en Arno.
Ik weet weer waarom ik lid ben.
Deze column verschijnt volgende week in het GroenLinks Magazine, nr.1/2009.

Individueel en collectief
Afgelopen maandag was de nieuwjaarsreceptie van de NVMW. Het inhoudelijke deel betrof een lezing van Jos van der Lans over de wederopstanding van professionals. In deze lezing benadrukte hij dat het klimaat onder de Wmo volop kansen biedt om professionaliteit weer op de agenda te zetten. Daar horen werkvormen bij als outreachende hulpverlening, eigenkracht centrales, huisbezoek, bemoeizorg en vroegtijdig ingrijpen. Maatschappelijk werkers zouden in deze opvatting veel minder tijd in op kantoor door moeten brengen en veel vaker op pad moeten zijn. De leefwereld als spreekkamer noemt Van der Lans dat. Ik deel deze opvatting.

Toch moet de andere kant ook niet vergeten worden. Gespreksinterventies vanuit de spreekkamer van de maatschappelijk werker. Relatiegesprekken, gesprekken over (gebrek aan) assertiviteit, communiceren en het verwerken van ongenoegens. En gevaar van de Wmo, met zijn nadruk op zelfredzaamheid en participatie, is dat lichte problemen buiten de boot vallen: lost u het maar op met uw gezin, vrienden, buren, buurt en vrijwilligers in de wijk. Als het echt niet werkt dan zien we u wel terug. Of, en dat is vanuit financieel oogpunt voor de gemeente nog wat gunstiger: gaat u maar naar de huisarts en/of eerstelijns psycholoog. Dat wordt immers vanuit de basisverzekering betaald. Het gevaar bestaat dat depressieve gevoelens veroorzaakt door een combinatie van opvoedings- en arbeidsproblemen vertaald worden in een cursus in de put, uit de put of een anti-depressiva in plaats van in opvoedingsondersteuning of een goed gesprek op het werk. Zo is de eerstelijns GGZ niet bedoeld. Die is nadrukkelijk k van het maatschappelijk werk en dat moeten we zo zien te houden. Verbinden moet wel. Individuele hulp- en dienstverlening verbinden met collectieve interventies gericht op leefbaarheid en netwerkopbouw. Meer samenwerking op het snijvlak van collectief en individueel, van welzijn en zorg, materieel en immaterieel. Van oudsher immers de kracht van het maatschappelijk werk. Kijk de canon er maar op na (website van de canon noemen).

Margot Scholte
Deze column verscheen in Maatwerk, het tijdschrift voor maatschappelijk werkers.

ONTREGELEN op longlist voor Managementboek 2009


Tot mijn niet geringe verbazing is Ontregelen op de longlist terecht gekomen van het Managementboek van het jaar 2009. Tezamen met 60 andere titels. Ik had geen idee dat de prijs bestond, en het boek gaat eigenlijk vooral over professionals, maar toch...elke nominatie is een eer. Helaas maakt het emailtje dat ik daarover vandaag ontving in de volgende zin meteen een einde aan elke illusie, want tot de shortlist heeft 'Ontregelen' het dus niet mogen schoppen. Maar goed, er is wel eens eerder een boek van mijn hand voor een prijs genomineerd, maar voor zover ik me kan herinneren had ik nog nooit op een longlist vertoeft. Ook al duurde het dus niet langer dan n regel, het is onmiskenbaar een grote eer. Toch? Hieronder de tekst van het emailbericht.
Geachte auteur,

Gefeliciteerd, uw boek staat in de longlist van Managementboek van het Jaar 2009! Helaas heeft uw boek de shortlist niet gehaald. De volledige longlist en shortlist vindt u op de website www.managementboekengala.nl. Ook staat de longlist in de zojuist verschenen Manager & Literatuur.

De uitreiking van Managementboek van het Jaar vindt plaats op 10 maart in De Rode Hoed te Amsterdam. Deze prijs is een initiatief van managementboek.nl.

Met vriendelijke groet,
Nienke van Oeveren
Redacteur Managementboek.nl
Koning Burger begint aan vierde druk!!!!

Je zou het bijna vergeten, maar mijn boek Koning Burger is er ook nog steeds, en blijkt in een rustig tempo verkocht te worden. Zelfs in die mate dat uitgeverij Augustus besloten heeft tot een vierde druk, zodat het nog gewoon leverbaar blijft. En dat is niet zo slecht, want met alle geweld tegen hulpverleners, agressie tegen verkeersregelaars of woede-uitvallen tegen agenten kan het boekje absoluut geen kwaad.
Gisteren opende Het Parool met een reportage over een creche die met eieren worden bekogeld omdat buren vinden dat de geluidsoverlast van spelende kinderen te groot is. En van de omwonenden heeft zelfs een megafoon aangeschaft om er door heen te toeteren als de kinderen Jan Luiten in een ton zingen. Nee, aan actualiteit heeft Koning Burger dus nog niets ingeboet. Helaas.



Schaatsen, wie deed het niet?

Eigenlijk had ik griep, zaterdag en zondag kon ik terwijl heel Nederland schaatste - niet anders dan er aan toegeven. Maar vrijdag ben ik mij met mijn laatste krachten langs een van de meest beroemde plekken van Nederland geschaatst. De molens bij Kinderdijk. Ik voelde mij beroerd, maar het was geweldig.




S T E M O P P E E T E R S

Ik heb weinig met pozie, met maar een paar uitzonderingen. En daarvan is: HAGAR PEETERS. Toevallig ook nog eens de dochter van mijn schrijfcollega Herman Vuijsje, met wie ik veel samenwerk. Van hem ontving ik de volgende oproep, waar ik onmiddellijk gehoor aan heb gegeven en ik raad u aan hetzelfde te doen. Eindelijk een dichteres des vaderlands die een beetje jong is en van niveau. Stemmen dus.

S T E M O P P E E T E R S
E R I S N I E T S B E T E R S



BAH bah bah.... wat zijn al die tv-verkliezingen toch irritant!!!

GETVER de getverrrr... wie is de beste Nederlander, de mol of de meest onbeschofte gouden kooibewoner? En daar dan op moeten stemmen. Ordinair!!!

Maar HEE, WACHT EVEN, we gaan hier niet principieel over doen. Ieder principe leidt tot de duivel. Vandaag gaan we onze afkeer overwinnen voor de goede zaak en gaan we eens een keer meedoen met de gezonde Hollandse tv-kijker.

Waarom? It's the POETRY, sukkel! Gedichten zijn een baken van beschaving en menselijkheid in een zee van anonimiteit, botheid, tv-verwildering en goudenkooistemmingmakerij. Dat is de boodschap waarmee HAGAR PEETERS zich presenteert als DICHTER DES VADERLANDS.

Klik meteen even door naar www.dichterdesvaderlands.nl en stem op Hagar. Vergeet niet uw stem te motiveren, want dan telt uw stem dubbel. Anything goes, dus ook: ''Wat een prutsrijmelaar vind ik die Hagar, misschien leert ze het een beetje als ze eenmnaal Dichter des Vaderlands is." Maakt niks uit, motivatie is motivatie. Vergeet vervolgens niet het na stemming toegezonden emailtje te beantwoorden en uw stem te bevestigen.

Stand.caf: jeugdzorg en koopzondag

Gisteren volbracht ik als stamgast mijn maandelijkse bezoek aan het radioprogramma stand.caf (dagelijks op radio 1, 18.30 - 19.00 uur). U kunt hier de uitzending nog eens besluitsteren. Zie: http://standcafe.ncrv.nl/
De twee onderwerpen waren een onderzoek onder jeugdzorg-medewerkers en de koopzondag, waar in Den Haag allerlei plannen over zijn (ondermeer een initiatiefwetsvoorstel van de SP en de SGP om de koopzondag af te schaffen). Wie meer wil weten over het onderzoek onder jeugdzorgprofessionals kan terecht op: www.netwerk.tv.

20.000 dagen oud!!!!


Ik was vandaag 20.000 dagen oud. Dat leek mij onwaarschijnlijk oud, dus ik geloofde het niet toen mijn partner mij van deze mijlpaal op de hoogte stelde. Maar wat globaal narekenwerk leerde mij dat het waarschijnlijk wel klopt. Echte zekerheid kreeg ik pas toen ik de website www.onlineconversion.com er op nasloeg, alleen was mijn 20.000 geboorteverjaardagsdag wel gisteren en niet vandaag. Klein rekenfoutje, van een vriend van mijn partner, die haar op het spoor van mijn mijlpaal had gebracht, maar zich klaarblijkelijk een dag had verrekend.
Er zijn mensen die dit soort hoogtepunten vieren, heb ik inmiddels begrepen. Bij mij wekt het vooral een telwoede op. Hoeveel kilometers zou ik gefietst hebben in die 20.000 dagen? (Toch snel zon 8 kilometer per dag gemiddeld, plus een paar fietsvanties, minus mijn bayjaren, maakt toch al zon 150.000 km, oftewel drie keer de aarde rond.) Of hoeveel flessen wijn heb ik gedronken? (Van deze calculatie heb ik maar afgezien). Hoeveel letters op het toetsenbord ingeslagen? (8.345.789.786.543, maar ik kan er een paar naastzitten.)
Ik ben namelijk nogal van de statistieken. Dus zon feestelijke mededeling brengt bij mij een calculatie-obsessie op gang. Alles krijgt iets kwantitatiefs. Als ik dadelijk mijn tanden poets, denk ik: hoe vaak zou ik nu al mijn tanden gepoetst hebben? Of hoeveel keer van die 20.000 dagen eigenlijk niet? Als ik morgenochtend de Volkskrant opensla, denk ik hoe vaak heb ik deze krant nu al s ochtend opengeslagen? Als ik naar de WC ga, denk ik: hoe vaak. Dat houdt niet op. Dus mocht ik u een deze dagen tegenkomen en ik u een gelukkig en voorspoedig nieuwjaar toewensen, dan moet u weten dat ik dat in mijn leven al 458.765 keer eerder gedaan heb. En al die keren even gemeend.

Meer dan 50.000 bezoekers in 2008

Daar zijn ze weer: de kijkcijfers van deze site van 2008. Zoals er ergens in het verre oosten van het land altijd een heel dorp zich in het zweet werkt om bij de minste of geringste vorst de eerste natuurijswedstrijd te organiseren, zo volgt hier traditiegetrouw - het eerste jaarverslag van Nederland. Met excuses voor de vertraging, maar dat komt omdat er vandaag en gisteren uiteraard wel geschaatst moest worden.



De totale bezoekersteller (sinds oktober 2004) stond op 31 december stil op 144.032, waarvan ongeveer 100.000 de site in de laatste twee jaar bezochten. In 2008 kwamen er 51.653 bezoekers bij. Dat is ruim 4000 meer dan 2007 toen er 47.000 bezoekers geteld werden. Toch is de verwachting die ik vorig jaar formuleerde niet uitgekomen. Omdat vanaf het begin in 2005 elk jaar het aantal bezoekers met forse sprongen groeide, voorspelde ik dat het aantal bezoekers in 2008 wel boven de 75.000 zou uitstijgen.
Ik ging er toen vanuit dat er zoiets bestaat als een autonome internet-bezoekers-groei: hoe langer je op het net staat, hoe meer bezoekers op een of andere manier (google, links, verwijzingen) op je site belanden. Die wet klopt voor de eerste jaren, maar daarna volgt er kennelijk toch een soort verzadiging. De groei stabiliseert. Dat is wat er dit jaar is gebeurd. Met de site zoals die op dat moment functioneert, is een soort bezoekersoptimum in zicht gekomen. Dat ligt vermoedelijk zo tussen de 50.000 en 55.000 per jaar.
Die constatering laat zich aflezen aan het feit dat het aantal unieke bezoekers (per maand worden de dubbelbezoekers dan niet meegeteld) dit jaar licht is gedaald: van 35.871 in 2007 naar 34.320 in 2008. Omdat het totaal aantal bezoekers wel stijgt, is de conclusie dat er meer mensen zijn die vaker een kijkje komen nemen. En er komen dus iets minder snelle passanten. Met andere woorden: er ontstaat een soort vaste bezoekersgroep, die niet precies in omvang is te schatten (de telling begint immers elke maand opnieuw), maar die toch op zijn minst uit enige honderden mensen bestaat.



Een indicatie van de omvang van deze groep kan worden ontleend aan de bezoekduur. Hoe lang blijven de bezoekers hangen? In de maand december was ruim driekwart van de bezoekers binnen 30 seconden al weer verdwenen. Zon 15 procent (600 mensen) blijft echter langer dan vijf minuten hangen, 6 procent (240 mensen) zelfs langer dan een uur. Het is aannemelijk dat de vaste groep bij deze bezoekers hoort, dat zijn er dus toch zon vier vijfhonderd. Ik vind dat een enorm aantal.



Het gemiddeld aantal bezoekers per dag is in 2008 stabiel boven de honderd uitgekomen. Het schommelt tussen de 125 en 150 met duidelijke pieken richting 200 of meer. Niet altijd is de oorzaak van de pieken te achterhalen, maar vaak zijn deze het gevolg van een mediaoptreden of een lezing ergens in het land. De absolute topdag in 2008 was op 15 juli, een paar dagen nadat op de televisie een herhaling werd uitgezonden van een interview met mij in het programma VPRO-boeken. In een paar dagen schiet het bezoek dan door naar bijna 600 bezoekers per dag. In de week die daarop volgt zakt dat langzaam tot aan het einde van de maand de vakantie echt aanbreekt en het bezoek onder het gemiddelde duikt. Zie de grafiek hieronder.


In totaal kan je zeggen dat er zon 2500 mensen extra in de maand juli mijn site bezocht hebben. Dat is niet gering, lijkt me. Want die mensen moesten echt op zoek naar mijn site, want de uitzending vermeldde het adres niet. Overigens moet er bij vermeld worden dat de eerste uitzending, eind maart in het geheel geen piek te zien heeft gegeven. Sterker, die dag staat in de boeken zelfs met de laagste score van het jaar: volgens de statistieken van de site zouden er de dag van de televisie-uitzending slechts twee bezoekers zijn geweest. Dat kan dus niet kloppen; de provider heeft de fout echter nooit kunnen achterhalen.

Per maand varieert het aantal bezoekers tussen de 3000 en 5000, juli was dus vanwege de uitzending van VPRO-boeken een uitschieter. De maanden juni en november zijn en dat is al meerdere jaren zo de drukste maanden. Dat zijn overigens ook de maanden dat ik voor de meeste lezingen word gevraagd, dus het is niet onaannemelijk dat daar een verband tussen bestaat.



De conclusie is dat de site nog steeds volledig aan zijn doelstellingen voldoet. Toen ik er mee begon had ik meerdere doelen. In de eerste plaats wilde ik mijn werk en professionele bezigheden aan een groter publiek bekendmaken; in de tweede plaats wilde ik mijn werk aanbieden in een publiek archief, opdat er zoveel mogelijk mensen kennis van kunnen nemen en daar desgewenst ook gebruik van kunnen maken in hun werk, in hun studie of anderszins. Als er dan zon vijftigduizend bezoekers langskomen, dan mag je meer dan tevreden zijn. Niet in de laatste plaats omdat dit jaar een andere oorspronkelijke functie, het transparant maken van mijn werkzaamheden als senator, is komen te vervallen, ik ben immers geen senator meer. Kortom, www.josvdlans.nl is een prima visitekaartje.



Voor eerdere kijkcijfersjaarverslagen (2005, 2006 en 2007) klik op de site-info-knop boven aan deze pagina.

De crisis volgens Job Cohen

Ik was vanavond bij de jaarlijkse Nieuwjaarsbijeenkomst van de gemeente Amsterdam, alwaar burgemeester Job Cohen zijn tradiotionele nieuwjaarsspeech te berde bracht. Hij begon met een verhaal, waarin hij in drie alinea's de essentie van de huidige kredietcrisis uit de doeken doet. Dat mag ik u niet onthouden:
Laat ik beginnen met een klein verhaaltje. Op een dag verscheen er een man in een dorp. Hij wilde eikels kopen en was bereid daar n euro per stuk voor betalen. Omdat er veel eikenbomen in het dorp stonden, begonnen de dorpsgenoten snel eikels te verzamelen. De man kocht ze een week later allemaal voor een euro per stuk.
En hij zei dat hij een week later zou terugkomen en dan vijf euro per stuk zou betalen.Opnieuw begonnen de dorpsgenoten eikels te verzamelen, alhoewel er veel minder over waren. De man verscheen een week later, betaalde de beloofde vijf euro per stuk en verklaarde een week later opnieuw te verschijnen en dan twintig euro per stuk te betalen.
Bij het dorp was geen eikel meer te vinden, maar toevalligerwijs kwam er net op dat moment een andere man met een grote zak eikels naar het dorp. De dorpsbewoners kochten de hele zak voor 15 per eikel. U begrijpt het al: de eerste man kwam niet meer opdagen. De dorpsbewoners waren hun geld kwijt, en het enige dat overbleef was een grote hoeveelheid eikels.
Kies een periode: augustus 2020
juli 2020
juni 2020
mei 2020
april 2020
maart 2020
februari 2020
januari 2020
december 2019
november 2019
oktober 2019
september 2019
augustus 2019
juli 2019
juni 2019
mei 2019
april 2019
maart 2019
februari 2019
januari 2019
december 2018
november 2018
oktober 2018
september 2018
augustus 2018
juli 2018
juni 2018
mei 2018
april 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018
december 2017
november 2017
oktober 2017
september 2017
augustus 2017
juli 2017
juni 2017
mei 2017
april 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
september 2016
augustus 2016
juli 2016
juni 2016
mei 2016
april 2016
maart 2016
februari 2016
januari 2016
december 2015
november 2015
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
november 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juli 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
augustus 2012
juli 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010
september 2010
augustus 2010
juli 2010
juni 2010
mei 2010
april 2010
maart 2010
februari 2010
januari 2010
december 2009
november 2009
oktober 2009
september 2009
augustus 2009
juli 2009
juni 2009
mei 2009
april 2009
maart 2009
februari 2009
januari 2009
december 2008
november 2008
oktober 2008
september 2008
augustus 2008
juli 2008
juni 2008
mei 2008
april 2008
maart 2008
februari 2008
januari 2008
december 2007
november 2007
oktober 2007
september 2007
augustus 2007
juli 2007
juni 2007
mei 2007
april 2007
maart 2007
februari 2007
januari 2007
december 2006
november 2006
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
juni 2006
mei 2006
april 2006
maart 2006
februari 2006
januari 2006
december 2005
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004