JOS VAN DER LANS - WEBLOG / TWITTER

Via twitter (@josvanderlans, sinds oktober 2010) en onderstaand weblog (sinds augustus 2004) kunt u op hoogte blijven van artikelen en columns die ik schrijf, van gebeurtenissen waar ik bij ben geweest, van observaties die ik doe, van meningen die in mij opwellen, of van andere persoonlijke wetenswaardig-heden.

Het kan van alles wat zijn en het is ook sterk afhankelijk van hoe druk ik het heb.



.

Reacties worden enorm op prijs gesteld. Stuur een email naar: info©josvdlans.nl

weblog - december 2007
Goede Stede draagt Almeers experiment

Het Homerus-kwartier in Almere is een oefenlocatie voor particulier opdrachtgeverschap. En een succesvolle, want er gebeurt echt wat in Almere. Maar toch is het interessant om de uitslag van de competitie rondom de zeven kavels toch nog eens wat nader tegen het licht te leggen. Wat was ook alweer de bedoeling. Op elke kavel, waar toch gemiddeld zo’n 150 woningen moeten verrijzen, streden twee ontwikkelaars om de winst. Wie het meeste inschrijvingen kon overhandigen aan de notaris, mag de kavel ontwikkelen. Als drempel was ingebouwd dat mensen 500 euro inschrijvingsgeld moesten betalen. Dat leverde de volgende uitslag op:

Veld A: Heijmans Vastgoed – Idylle (54)
Veld B : PFC2 Envelopment - Meerland (92)
Veld C: Edwin Oostmeijer Projectontwikkeling BV, Van Bekkum Groep BV - Ithaka (79)
Veld D: De Alliantie - Het Rekkelijke Huis (38)
Veld E: Woningstichting Goede Stede, Trebbe Bouw Oost & Noord BV - Homerun (1457)
Veld F: Vorm Ontwikkeling BV - V-factor (143)
Veld G: AM Wonen BV, Regio Utrecht - I AM Homerus (62)

In totaal hebben 2200 mensen zich ingeschreven. De precieze aantallen van de verliezende ontwikkelaars zijn mij niet bekend, maar bij elkaar gaat het om zo’n 300 inschrijvingen van mensen die dus op het verkeerde paard hebben gewed. Het wrange is dat daarbij vermoedelijk een fors aantal zit bij ontwikkelaar Het Oosten op veld E, die echter tegenover Woningstichting Goede Stede stond, die een mega-aantal inschrijvingen wist te realiseren. Had Het Oosten tegenover De Alliantie op veld D gestaan dan had de Amsterdamse corporatie vermoedelijk gewonnen. Maar dit terzijde, want zo zijn nu eenmaal de regels.
Een paar zaken vallen op. Het belangrijkste is dat het aantal inschrijvingen als de velden E en F even buiten beschouwing houden, helemaal niet zo overweldigend is. Er moet toch nog stevig geleurd worden om de minimumdichtheid van toch zeker zo’n honderd woningen per kavel te halen.
Misschien kan je daarom zeggen dat het hele experiment draait op het overweldigende succes van een ontwikkelaar, woningstichting Goede Stede. Hoe komt deze corporatie aan die 1400 inschrijvingen, tien tot vijftien keer zoveel als de andere ontwikkelaars. Daar zijn twee verklaringen voor te vinden. De eerste is dat de corporatie een gat in het reglement gevonden heeft door de 500 euro inschrijfgeld als het ware voor te schieten. Daarmee was de drempel weg en stroomden de inschrijvingen binnen. Dat was natuurlijk niet in de geest van de competitie, maar nergens verboden, dus het mocht wel. En het werkte. De tweede – veel interessantere - verklaring was dat Goede Stede woningen aanbood voor om en nabij de ton, waardoor het participeren in dit project ook bereikbaar werd voor mensen met een laag inkomen en starters. Die hebben ook gretig toegehapt. Volgens de uitslag waren 1300 van de 2200 belangstellingen in zo’n sociale koopwoning geïnteresseerd en het overgrote deel daarvan heeft zich dus bij Goede Stede ingeschreven.
Doet dat wat af aan het succes? Nu ja, het maakt duidelijk dat het bouwen in mede-opdrachtgeverschap helemaal niet iets is voor de elite, wat in volkshuisvestingsland toch impliciet werd aangenomen, maar wel degelijk iets is voor mensen met een smallere beurs, mits je de drempels wegneemt en ze financieel enigszins ondersteunt. Dat heeft Goede Stede kennelijk haarfijn aangevoeld.

Snoep en seks

Dat er ook wel eens een column de mist in kan gaan, blijkt uit onderstaande column die in het december-nummer van het GroenLinks Magazine werd afgedrukt. Om nu eens niet als een azijnpisser over Femke Halsema heen te vallen (Femke en ik verschillen behoorlijk van mening over de plaats van moralisme in de politiek in het algemeen en GroenLinks in het bijzonder) dacht ik het nu eens op een ironische wijze te proberen. Want wie tegen moralisme is moet niet met twee maten meten en bij de ene kwestie hoog van de toren blazen (fatsoensrakkerij, zedenmeesters, terug naar de jaren vijftig!) en bij de volgende er het zwijgen toe doen. Dat leidde tot het onderstaande stukje, waaruit de hoofdredacteur van het GroenLinks Magazine in haar redactioneel de conclusie trok dat ik tegen elke vorm van verbieden ben. Niet dus. Kortom: er gaat wel eens eentje de mist in.
Waar was Femke Halsema toen Paul Rosenmöller als voorzitter van de Nationale Adviescommissie Tegen Overgewicht en Voor Bewegen zijn voorstellen presenteerde tegen de vet- en snoepzucht van het Nederlandse volk? Want Rosenmöller ging ver, erg ver. Als een ware kruisridder trok de voormalige GroenLinks-leider ten strijde tegen de wellustige reclames die kinderen elke dag weer op het totaal verkeerde snoeppad zouden brengen. Weg ermee, aldus Rosenmöller. En al die slim opgestelde schrappen in de supermarkt, die zo ingericht zijn dat die arme kinderhandjes er wel in moeten graaien. Verbieden!
Ik zou zeggen: meneer Rosenmöller mogen onze kinderen dat alsjeblieft zelf uit maken?! En mag ik als vader van twee elke dag naar school fietsende kinderen, die er welvarend uitzien, zelf bepalen hoe wij in ons gezin met snoep omgaan?! Daar hebben wij de overheid helemaal niet voor nodig. De staatsbemoeienis begint met snoep, maar eindigt straks met het voorschrift appels of staatssnoepjes te eten. Of een verplichte snoepopvoedingscursus, dan wel een bewegingstoeslag voor minder bedeelden die zich bij een sportvereniging melden. Op zo’n hellend vlak is het einde zoek.
Dat had Femke Halsema moeten zeggen. Weg met die luchtballonnetjes. Ze had Rosenmöller knalhard duidelijk moeten maken dat hij – in plaats van in het algemeen te moraliseren over snoep - beter een grondige analyse had kunnen maken van de relatie tussen snoepen en armoede, want het staat nu eenmaal vast dat hoe rijker je bent hoe gezonder je snoept. Daar kan de overheid wat aan doen, maar niet aan de snoepmoraal, want die laat zich, zoals bekend nauwelijks door een overheid reguleren en dat moet ook niet.
Een maand eerder had Femke het zo goed gedaan toen minister Plasterk een soortgelijke uitglijder maakte over de seksmoraal en beeldvorming van vrouwen. Heel alert stond Femke toen voorop om Plasterk zijn preutsheid onder de neus te wrijven. Bemoei je met zaken waar je over gaat, zei ze en blijf af van de seksuele moraal, die is van de mensen niet van de staat. Daarom had ze toen Rosenmöller met een vergelijkbaar soort calvinisme op de proppen kwam, moeten doorpakken. Dit kabinet gunt de mensen hun pleziertjes niet eens. Maar ja, ze zweeg. Misschien wilde ze het Paul niet al te moeilijk maken. Nu ja, dat pleit dan weer voor haar. Niets menselijks is onze leiders vreemd.
Almere bewijst het

Opgejaagd door het PvdA-Tweedekamerlid Adri Duivesteijn nam staatssecretaris Johan Remkes in de Nota Wonen begin 2000 het voornemen op om eenderde van de nieuwbouwproductie tot stand te brengen via particulier en/of collectief opdrachtgeverschap. In de meeste andere landen van Europa zou dat als een volkomen overbodige gedachte worden afgedaan, want daar is zelfbouwen de gewoonste zaak van de wereld. Maar in Nederland was het voornemen van Remkes niet minder dan de afkondiging van een ware revolutie.
Niemand stond dan ook verbaasd te kijken dat er helemaal niets van terecht kwam. Een kaveltje hier, een strookje daar, niet meer dan een paar procent van de nieuwbouwproductie werd gerealiseerd via particulier opdrachtgeverschap. Alleen de echte doorzetters en de elite durfden de sprong in het duister van de zelfbouwmarkt aan. Zo leek het ambitieuze voornemen een stille dood te sterven, precies wat alle insiders van te voren hadden voorspeld.
Maar toen verhuisde Adri Duivesteijn van Den Haag naar Almere, waar hij wethouder werd van de grootste woningbouwput van het land. Tot 2030 moeten er in deze polderstad 60.000 woningen gebouwd worden. Dat gaan de mensen zelf doen, beloofde Duivesteijn onmiddellijk. Ja, ja, dacht iedereen, laat Adri maar lullen.

Maar inmiddels zijn we anderhalf jaar verder en heeft Duivesteijn in Almere Poort in het Homeruskwartier een proces op gang gebracht, waarin duizenden burgers daadwerkelijk zeggenschap krijgen op hun toekomstige woningen. Er is een scherpe competitie uitgeschreven voor ontwikkelaars waarin bewoners mede-opdrachtgever moesten kunnen worden en daarin is de Almere woningcorporatie De Goede Stede als grote winnaar te voorschijn gekomen. De corporatie bood (sociale) koopwoningen aan voor om en nabij de ton. Kom daar nog eens om in Nederland.
Maximale zeggenschap, tegen scherpe prijzen - wat Duivesteijn in Flevoland duidelijk heeft gemaakt is dat burgers in Nederland jarenlang ten onrechte monddood zijn gehouden op de woningmarkt. Dat heeft woningbouwend Nederland bepaald geen windeieren gelegd. Alleen daarom moet je hopen dat de victorie die in de nieuwe polderstad Almere is begonnen ook in het oude land vaste voet aan grond krijgt. Want, dames en heren sceptici, het kan dus wel, Almere bewijst het

Deze tekst verschijnt als column in het eerste nummer van Aedes Magazine in 2008. Zie voor meer informatie over Almere: www.ikbouwmijnhuisinalmere.nl.
Agenda december

4 december
Woonbron Winterdebat
van: 15.00 tot 17.00 uur
in: Theater Formaat, Westzeedijk 513, Rotterdam
debat met Joke van der Zwaard, Pieter Hooijmeijer, Pieter Hilhorst, Piter Winsemius, Pieter Tops, Hans Boutellier, Talja Blokland naar aanleding van een ABCD-project ((Asset Based Community Development) in de Rotterdamse wijk Delfshaven. O.l.v. Jan Willem Duyvendak.

Informatie en aanmeldien (50 plaatsen) bij mvriens@woonbron.nl.

=============================================
donderdag 13 december 2007
café De Heffer, Oudebrugsteeg 7 (achter de Beurs van Berlage)
Aanvang: 20.00 uur


Politiek Café GL-A’dam over de WMO

Hulp in de huishouding, thuiszorg en wijkverpleging, maar ook het opzetten van een vrijwilligersbank, het Amsterdamse verslavingsbeleid en de opvang van slachtoffers van huiselijk geweld. Een paar voorbeelden die de breedte van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) weergeven. Het is een mammoetwet die de voorwaarden moet scheppen voor het ontstaan van een ‘civil society’, een Amsterdam waar iedereen in kan meedoen.
Vanaf januari 2007 is de wet van kracht en is er al het een en ander veranderd in Amsterdam. Maar de grootste veranderingen moeten nog komen. Amsterdam is druk bezig met de uitwerking en invulling van de nieuwe maatregelen.
GroenLinks ziet veel mogelijkheden in de nieuwe wet. Het is goed dat er gewerkt wordt aan een samenleving waar iedereen zelfstandig aan bijdraagt, waar oplossingen op lokaal en individueel niveau gezocht worden. Maar de WMO kan ook leiden tot bezuinigingen in de zorg, tot meer (ongewenste?) marktwerking of tot een afwachtende overheid.
Wat je er ook van vindt, de wet is ingevoerd. Amsterdam heeft echter veel vrijheden om de wet zelf vorm te geven. Belangrijke vragen in het Politiek Café van december zijn daarom:

• Hoe maken we de Wmo in Amsterdam GroenLinkser? Hoe creëer je bijvoorbeeld voor iedereen de mogelijkheden om mee te doen?
• Wat willen we in de maatschappelijke ondersteuning bereiken en wat voor handvatten biedt deze nieuwe wet daarvoor?
• Hoe vul je de mogelijkheden van de wet in? Hoeveel marktwerking laat je bijvoorbeeld toe?

In het Politiek Café van 13 december debatteren we hierover met twee WMO-experts: Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgersschap en oud-Tweede Kamerlid en Jos van der Lans, journalist en oud-lid van de Eerste Kamer. Maar wat gebeurt er intussen al in de praktijk? Aan het woord komt Jan Hoek, GroenLinks wethouder in stadsdeel Zeeburg, die inzet op een nieuwe aanpak van de ‘civil society’. Met elkaar en met de zaal zullen zij gedrieën het debat voeren over de mogelijke en wenselijke rol voor gemeente en stadsdelen.
Het laatste woord is aan wethouder Marijke Vos: wat neemt zij mee na deze avond voor haar beleidsnotitie die in maart 2008 zal verschijnen?

Zie ook dit weblog van 16 november met een links naar de Amsterdamse notitie over de WMO-ladder.

================================================
15 december

Is GroenLinks de tijd vooruit????

Zaterdag 15 december van 13.00- 15.00 uur
Cultuurcentrum Louis Hartloopercomplex
Tolsteegbrug 1, Utrecht (vlak bij het partijbureau)
Kritisch GroenLinks en het Wetenschappelijk Bureau organiseren een debat over de publicatie 'De tijd vooruit. Modernisering en de politieke positie van GroenLinks'.



GroenLinks is een product van modernisering en heeft de afgelopen jaren last gehad van het antimoderne politieke klimaat. Dat stellen Bart Snels en Noortje Thijssen in 'De tijd vooruit', een publicatie van het Wetenschappelijk Bureau van GroenLinks.
Kritisch GroenLinks zet vraagtekens bij deze analyse. Zij ziet in de typering van GroenLinks als moderniseringspartij een nieuw, onbesproken ijkpunt voor de partijkoers en vrezen dat GroenLinks verwordt tot een pragmatisch partij die afdrijft van haar ideologische wortels.
Daarom organiseert Kritisch GroenLinks in samenwerking met het Wetenschappelijk Bureau een ouderwets debat. Bart Snels en Paulus de Wilt trappen af, waarna het woord is aan de zaal. Jos van der Lans zal proberen hen én de zaal enigszins in het gareel te houden. Of je nu kritisch, modern of gewoon GroenLinks bent: iedereen is welkom!

Wie een exemplaar van de brochure wil bestellen kan terecht bij het partijbureau te Utrecht (tel. 030-2399900) dan wel downloaden: www.groenlinks.nl/publicaties

Kies een periode: oktober 2020
september 2020
augustus 2020
juli 2020
juni 2020
mei 2020
april 2020
maart 2020
februari 2020
januari 2020
december 2019
november 2019
oktober 2019
september 2019
augustus 2019
juli 2019
juni 2019
mei 2019
april 2019
maart 2019
februari 2019
januari 2019
december 2018
november 2018
oktober 2018
september 2018
augustus 2018
juli 2018
juni 2018
mei 2018
april 2018
maart 2018
februari 2018
januari 2018
december 2017
november 2017
oktober 2017
september 2017
augustus 2017
juli 2017
juni 2017
mei 2017
april 2017
maart 2017
februari 2017
januari 2017
december 2016
november 2016
oktober 2016
september 2016
augustus 2016
juli 2016
juni 2016
mei 2016
april 2016
maart 2016
februari 2016
januari 2016
december 2015
november 2015
oktober 2015
september 2015
augustus 2015
juli 2015
juni 2015
mei 2015
april 2015
maart 2015
februari 2015
januari 2015
december 2014
november 2014
oktober 2014
september 2014
augustus 2014
juli 2014
juni 2014
mei 2014
april 2014
maart 2014
februari 2014
januari 2014
december 2013
november 2013
oktober 2013
september 2013
augustus 2013
juli 2013
juni 2013
mei 2013
april 2013
maart 2013
februari 2013
januari 2013
december 2012
november 2012
oktober 2012
september 2012
augustus 2012
juli 2012
juni 2012
mei 2012
april 2012
maart 2012
februari 2012
januari 2012
december 2011
november 2011
oktober 2011
september 2011
augustus 2011
juli 2011
juni 2011
mei 2011
april 2011
maart 2011
februari 2011
januari 2011
december 2010
november 2010
oktober 2010
september 2010
augustus 2010
juli 2010
juni 2010
mei 2010
april 2010
maart 2010
februari 2010
januari 2010
december 2009
november 2009
oktober 2009
september 2009
augustus 2009
juli 2009
juni 2009
mei 2009
april 2009
maart 2009
februari 2009
januari 2009
december 2008
november 2008
oktober 2008
september 2008
augustus 2008
juli 2008
juni 2008
mei 2008
april 2008
maart 2008
februari 2008
januari 2008
december 2007
november 2007
oktober 2007
september 2007
augustus 2007
juli 2007
juni 2007
mei 2007
april 2007
maart 2007
februari 2007
januari 2007
december 2006
november 2006
oktober 2006
september 2006
augustus 2006
juli 2006
juni 2006
mei 2006
april 2006
maart 2006
februari 2006
januari 2006
december 2005
november 2005
oktober 2005
september 2005
augustus 2005
juli 2005
juni 2005
mei 2005
april 2005
maart 2005
februari 2005
januari 2005
december 2004
november 2004
oktober 2004
september 2004
augustus 2004