Het doel van het boek is om geschiedenis van het sociaal werk weer een volwassen plaats te geven in de beroepsopleidingen sociaal werk. Het boek kan daarbij een hulpmiddel zijn. Toevallig vergaderde vandaag in Utrecht het LOO, het Landelijk Opleidingsoverleg. Een uitgelezen moment om het enorme gezelschap een cadeau aan te bieden en meteen het belang van gedegen geschiedenisonderwijs nog eens te onderstrepen. Bovendien hoeft geen van de aanwezigen zich de komende vakantie te vervelen. Leesstof genoeg.

Om misverstanden te voorkomen. De opbrengst van het boek komt geheel ten goede aan de Canon sociaal werk en het Historisch Centrum Sociaal Werk. Dus als het boek in het beroepsonderwijs een plek vindt draagt dat bij aan het versterken van de historische infrastructuur van het sociaal werk. Kan het mooier?

Het doet een schrijver altijd goed als mensen reageren. Niks frusterender dan dat een boek oplost in stilte. Daar heb ik gelukkig geen last van. Integendeel, het regent complimenten.Anneke. M. Tilanusnoemde het een meesterwerk en is blij dat het is opgedragen aan Maarten van der Linde, de te vroeg overleden voorvechter van het onderwijs in de geschiedenis van het sociaal werk.Marije van den Berg is het boek overal aan het aanraden. Dank daarvoor.

Mariet Paes vond het lezen ‘een groot genoegen’. ‘Meeslepend geschreven. Apart om een geschiedenis te lezen, die ik zo goed ken en waarvan ik een periode zelf intensief heb mee gemaakt. Alsof persoonlijke ervaringen hertaald worden in een geschiedschrijving.’ Wat haar verbaasd is dat de integrale aanpak vanuit gezondheid en welzijn in een samenspel tussen bewoners en professionals eigenlijk al in de jaren zeventig gemunt is, onder meer in Den Bosch Oost, waar zij actief was. Zij schrijft: ‘Dit soort werk lijkt de eeuwige zoektocht van het sociaal werk te zijn, die nooit ingelost lijkt te worden.’ Nooit? Nou ja, misschien als het werk beter in staat is om zijn geschiedenis tot zich te nemen.

Ondertussen hopen de aanvullingen voor de tweede druk zich op. Windesheim-lectorAlie Weerman vindt het een ’heel leesbaar, interessant boek, het beeldmateriaal maakt het extra sprekend en leuk’, maar in haar positieve reactie klonk toch ook teleurstelling door. Ze begrijpt dat je in zo’n boek niet alles aan de orde kunt stellen, maar het intermezzo over ervaringsdeskundigheid vindt ze aan de magere kant. Ervaringsdeskundigheid is sinds enkele jaren een erkend beroep, met een beroepsregister, een beroepsverenging en een landelijk kwaliteitssysteem, meerdere hogescholen leiden er inmiddels voor op. Hogeschool Windesheim heeft inmiddels ongeveer 500 sociaal werkers nageschoold in ervaringsdeskundigheid (een nascholing van een jaar). Kortom, het is wel iets substantiëler dan de schets die ik ervan gegeven heb. Waarvan akte: ze heeft een punt.

En dan ik de reactie vanNynke Andringa niet onvermeld laten: ‘Ik wil even zeggen dat ik smul van je boek!! Ik val van de ene verbazing in de andere. Bijvoorbeeld dat het Nederlands Volksherstel geld inzamelde door de verkoop van zogenaamde ‘volksherstel- sigaretten’ wat ruim 3 miljoen gulden opleverde. In tegenstelling tot nu: waar de GGD prijzen uitreikt voor rookvrije parken etc. Dank dank!! 🙏’

Mijn dag is dan natuurlijk helemaal goed.

Gaat het goed met de verkoop, want dat is natuurlijk voor het project niet onbelangrijk. De teller staat inmiddels op ruim 450 exemplaren. In drie weken geen slecht resultaat, maar voor wie het boek nog niet heeft: er zijn er nog genoeg.

Het doel is dat het boek een plek krijgt in de beroepsopleidingen sociaal werk, daarvoor is er nog wel wat werk aan de winkel. Daarover later meer.

Alles over het boek:https://lnkd.in/eaQBt_GD

Vandaag (zonder betaalmuur) een bijdrage van mijn hand op Zorg+Welzijn. Een pleidooi - hoe kan het anders - om het verleden niet langer als kennisbron te negeren. Met ondermeer deze alinea: "Zou het niet zo kunnen zijn dat we eigenlijk weinig ongeregeldheden in probleemwijken zien omdat we tegen overlast van jongeren in bepaalde wijken een beproefd middel hebben om escalatie te voorkomen: de inzet van jongerenwerkers? Kunnen we uit de geschiedenis niet leren dat het heel verstandig is dat opbouwwerkers zich langdurig in een wijk vestigen? Omdat ze een netwerk van relaties en lokale kennis tot stand kunnen brengen? Omdat ze daarmee sociaal kapitaal opbouwen dat bijdraagt aan de leefbaarheid van de wijk (en dus de gezondheid van haar bewoners)? En dat je die verworvenheid niet steeds met vierjarige aanbestedingen op het spel moet zetten? Zou het niet zo kunnen zijn dat er naast het door de technocraten bewierookte evidence based werken er ook een andere, misschien wel overtuigender bewijsvoering bestaat: historical based evidence."

Het artikel lag er al een tijdje (vier maanden) op de plank. Maar het onderstreept nog eens kernachtig wat ik met ’Moderne geschiedenis van het sociaal werk’ voor ogen heb. Dus dat komt goed uit.

Meer info daarover: https://lnkd.in/ eaQBt_GD

Lees het artikel in Zorg+Welzijn: https://lnkd.in/eUyxY3C8

Het boek is nu ruim een week in roulatie. En de eerste reacties zijn positief. Veelzeggend is dat zich ook lezers melden die mij wijzen op omissies, maar niet nadat zij gemeld hebben dat ze het een heel goed boek vinden. Zo wees Augustinus (Guus) Timmerman van de Stichting Presentie na een warme alinea vol complimenten me erop dat het vreemd was dat Andries Baart in het boek niet vermeld wordt. Daar heeft hij helemaal gelijk in – ik heb hem gewoon over het hoofd gezien. We gaan voor de presentie-anapak wel een plek inruimen in de Canon sociaal werk en Andries komt op het lijstje voor een verbeterde tweede druk.

Martien Bron was al even complimenteus maar vond wel dat Ella Vogelaar een plek had moeten krijgen. Dat klopt niet helemaal. De Vogelaar-aanpak wordt wel genoemd. Op p.221 staat: ‘De in 2008 gelanceerde nationale wijkaanpak, de Vogelaar-aanpak voor de veertig kwetsbaarste wijken van het land, biedt Leeuwarden een uitgelezen kans om van de achterstandswijk Heechterp-Schieringen een laboratorium te maken voor de vernieuwing die de Amaryllis-beweging voor ogen heeft. Zo ontstaat in 2008 het eerste multidisciplinair werkende sociale wijkteam in Nederland: het frontlijnteam.’ Dus het staat er wel in, maar dat de Vogelaar-aanpak als een soort kraamkamer functioneerde voor de hele ideologie van de decentralisaties had zeker wat explicieter vermeld kunnen worden. Het staat op mijn lijst van  verbteringen voor een (eventuele) tweede druk.

Ik was verder het hele paasweekend in de wolken door de enthousiaste reactie van Joop Hofman op LinkedIn. Joop is geblesseerd (beterschap!) en heeft dus alle tijd om er eens goed voor te gaan zitten: ‘Dit is zo’n boek dat volledig is en tegelijkertijd kun je het in stukjes lezen en stukjes overslaan. Het gaat meer dan 150 jaar terug in de tijd en het neemt de meest actuele AI- ontwikkelingen in het sociaal werk mee. Het vertelt over hoe sociaal werk er in de loop der tijden uitzag, maar gaat ook over de richtingenstrijden en strijdjes met en tussen al die gedreven werkers. En dan ben ik nog maar op de helft. Jos van der Lans heeft hier alle basics van het sociaal werk prettig leesbaar verwoord. Sociaal werkers: bestel maar. Welzijnorganisaties: bestel maar. Het hoort in je uitrusting te zitten.’

En dan was er nog de enthousiaste bespreking van Fresco Sam-Sin in OVT. Hij vond het een heel fijn boek. Dat hij het begin van het sociaal werk en passant als een meubelmaakproject voor armen neerzette, het is hem vergeven.
https://lnkd.in/ejwZbHF7

De kop is eraf. Vrijdag is Moderne geschiedenis van het sociaal werk gepresenteerd op het (zeer geslaagde) HCSW/UvH- symposium ’Historisch bewustzijn: kompas voor sociaal werk’.
Het eerste exemplaar is overhandigd aan Eelco Boss, docent sociaal werk aan Hogeschool Windesheim. Eelco was deze eer toebedeeld om dat het de bedoeling is dat het boek een rol gaat spelen in het beroepsonderwijs voor sociaal werkers. Een tweede exemplaar van het boek werd - tot haar eigen verrassing - overhandigd aan Conny Kooiman, levende legende, zij stond in de jaren negentig aan de wieg van de LFB, de belangenvereniging van mensen met een beperking. Conny slaat geen mogelijkheid en symposium over om te pleiten voor de inzet van ervaringsdeskundigheid.

Dezelfde dag viel het boek bij de vroegbestellers op de deurmat, en dat leverde direct positieve opmerkingen op.
Wim Verest "In the pocket! Jos van der Lans het boek is mooi vormgegeven en ziet er heel aantrekkelijk uit om te lezen. Top"
Marien van Schijndel: "Dit boek plofte gisteren op mijn deurmat, deze must-read van Jos van der Lans die iedere sociaal werker dus echt zou moeten lezen. De context van je werk zien en begrijpen, voortkomend uit een rijke geschiedenis is belangrijk. Ik hoop dat het daarom ook een verplicht boek wordt in sociaal werk opleidingen."
René Kerkwijk: "Vandaag viel de nieuwe dikke pil van Jos van der Lans op mijn deurmat: "Moderne geschiedenis van het sociaal werk" waarin de auteur de sociaal werker de plek geeft die deze verdient. Zin om te gaan lezen."

Ook werd het boek besproken in OVT doo Fresco Sam-Sin, die het een heel fijn boek vond en er zelfs een oproep tot activisme in las. Mooi.

Je kunt zijn bespreking hier afluisteren:
https:// lnkd.in/eV3bHNiM

Meer informatie over het boek en wat je er allemaal mee kunt doen:
https:// lnkd.in/eaQBt_GD

Bestellen gaat via de website van Uitgeverij Van Gennep:
https:// lnkd.in/evGnhBek